Wasmiddel

Al heel erg lang kijk ik er naar uit om dit recept uit te proberen. De doos waspoeder bleef helaas maar mee gaan. Eigenlijk goed want dat betekent dat ik zuinig ben.

Maar nu is het eindelijk zo ver dat de doos waspoeder bijna leeg is. Tijd dus om nog eens iets te brouwen. Dit keer wasmiddel.
Mijn nicht was me al voor en is tevreden over het resultaat van haar wasmiddel. Zij maakt dit met zeepvlokken, ik deed het met een stuk zeep dat ik verpakkingsloos kocht en dat heerlijk geurt naar magnolia.

Ingrediënten:

- 80 gram zeep, geraspt
- 5 liter water.

Wat heb je nodig?
- een rasp
- zeep (sunlight of marseillezeep of een andere zeep)
- een weegschaal
- kommetje
- een grote kookpot
- een waterkoker
- een houten lepel
- een staafmixer
- een leeg flacon van wasmiddel
- een trechter
- een maatbekertje


En zo doe je het:

De zeep die ik koos kwam van Dille en Kamille en geurt heerlijk naar magnolia. Rasp 80 gram in een kom

Giet de vlokjes zeep in een liter kokend water

Als de zeep opgelost is, voeg je nog eens 4 liter kokend water toe en laat je die even doorwarmen.
Met een houten lepel roer je door de massa. Vervolgens zet je het vuur af en laat je het mengsel een nacht staan.

De volgende dag heb je een lobbig mengsel dat je even met de staafmixer doormixt.

Met een trechter giet je alles in een leeg en proper flacon.

Ziezo, wasmiddel voor bonte was.

Dit handige maatbekertje vond ik nog in mijn waskot. Ideaal om telkens 100ml per wasbeurt mee af te meten.

Voor witte was dien je 80 gram soda toe te voegen.

Toiletpapier

Vandaag was het eindelijk zo ver. Mijn man en ik hadden allebei genoeg energie en geduld om ons aan de naaimachine te zetten. Bij ons is het zo dat manlief al lang kan naaien met de machine en ik het al lang wil leren maar er het geduld nooit voor had.

Met de kinderen uit huis was dit de ultieme moment om het eens uit te proberen en geduldig (voor zover ik dat kan) te luisteren naar de instructies.

Wat ik wilde maken zat al lang in mijn hoofd. Ik had er al meerdere tutorials over bekeken en ook via Facebook las ik al over mensen die de stap gewaagd hadden en er vol lof over zijn: katoenen toiletpapier.

En ja hoor, ik hoor jullie tot hier. Ieuw, jakkes, dat meen je niet! Toch toch, ik ben de ernst zelve. Al was ik ook niet meteen verkocht en weet ik nog steeds niet of het een goed idee is.

Ik kocht mijn flanellen stof bij Miss Daisy en ging aan de slag. Miss Daisy 'herself' was niet meteen enthousiast over mijn project maar misschien kan het resultaat haar toch bekoren.

Eerst knipte ik lapjes uit van 11cm op 26cm

Die naaide ik rondom rond met de mooie kant aan de binnenkant. Ik liet een stukje open om de stof te kunnen keren.

Dan knipte ik de puntige hoeken rond en keerde het stofje om.

Dan het stofje even strijken en nog eens helemaal rondom rond naaien.

De bedoeling is om het mandje vol te krijgen. Ik heb nog even werk.

Binnenkort zullen we ze uittesten. De kinderen zijn in ieder geval al enthousiast. Het flanel is erg zacht en dus aantrekkelijk genoeg om te gebruiken. Nu alleen nog uitmaken wie welke kleur mag gebruiken want we vinden het toch zo fijn om elk ons eigen kleurtje te hebben.

En geen paniek voor als er iemand op bezoek wil komen. De rol papier blijft hier gewoon staan!

Granola, gra-watte?

Een tijd geleden stuurde mijn nicht uit Amerika me een recept voor granola. Ik vermoed dat het in de US erg veel gegeten wordt. De naam granola duikt ook hier op maar ik heb de idee dat het minder bekend is dan de corn-flakes, die bijna bij elk gezin in de kast staan.

Deze granola heeft een aantal voordelen.
Ten eerste kan ik de ingrediënten inkopen zonder verpakking.
Ten tweede weet ik zelf exact wat er in zit en ten derde kan ik toevoegen, weglaten, proberen en degusteren zoveel ik zelf wil.

O ja, ik vergat bijna het feit dat er geen suiker in zit. Nu ja, honing is niet helemaal de gezonde toer opgaan, maar toch. We vermijden zo weer een extra suikershot en dat komt ons lichaam enkel ten goede.
En dat lichaam kan dat momenteel goed hebben, zo na de feestdagen.

Ik heb dan ook het goede voornemen om gezonder te gaan eten met het hele gezin. Meer groenten en fruit, minder suiker en graanproducten zoals pasta en brood en ook geen schadelijke tussendoortjes meer.
En als ik zeg: "Zonder suiker", dan ben ik niet van plan dat te vervangen door kunstmatige zoetstoffen. We zijn nog steeds een beetje op zoek naar het beste alternatief.
Ik weet wel, suikerloos gaat ook maar ik ben zo ver nog niet.

Het recept voor de granola? Bijna vergeten. Hier komt het:

- 200 gram havermoutvlokken
- 100 gram gehakte noten
- 100 gram zaden
- 1 el kaneelpoeder
- 4 el kokosolie (75 gram)
- 4 el honing
- cranberries


Verwarm de oven voor op 175 graden
Doe de honing en de kokosolie in een pannetje en verwarm op een klein vuurtje tot het geheel gesmolten is

Voeg de havermout, kaneel, noten en zaden samen en overgiet met de warme olie

Roer tot alles goed vermengd is en stort in een ovenschotel

Laat 8 tot 10 minuten in de oven. Dan even omroeren en terug 8 tot 10 minuten in de oven

De schotel laten afkoelen en als laatste de cranberries toevoegen

Lekker als ontbijt of tussendoortje met of zonder melk of amandelmelk, kokosmelk, rijstmelk.


Bron:
Kitchen table food, Internet, 3 januari 2015
(http://www.kitchentablefood.com/granola-with-cranberries/#comment-85106)

Goede voornemens

Mijn laatste twee weken van het jaar 2014 waren nu niet bepaald zo milieuvriendelijk als ik gehoopt had.
Dat komt natuurlijk door de routine die weggevallen is. De kinderen hebben vakantie en ook manlief is thuis. Dat brengt de structuur hier in huis ernstige schade toe.
Maar wat het nog meer brengt is rust en die hadden we dan ook wel nodig.

De kerstcadeautjes waren nog binnen de perken gebleven. Ik kreeg zelf een mechanisch, tweedehands uurwerk. Daar had mijn man goed over nagedacht en ik was zelf erg aangenaam verrast om dit van hem te krijgen. Niet zozeer het uurwerk maar wel de idee om hem tweedehands te kopen en nog mechanisch ook. Dat wil zeggen dat het uurwerk zichzelf opwindt. Geen batterij, geen gedraai. Alleen normaal bewegen en hij blijft vanzelf gaan. Voor eeuwig en eeuwig. Ik hoef dus nooit meer een nieuwe.

Voor het kerstdiner kocht ik in bij de supermarkt. En ja, ook mijn vlees, wat ik normaal nooit doe. Ik vond het een beetje dom om voor een biefstuk en een sateetje nog eens langs de slager te rijden. De CO2 uitstoot telt natuurlijk ook mee in het hele verhaal.
Maar dat betekent dus wel weer extra afval in mijn vuilzak.

Ik vraag me af hoe anderen het doen, dat leven zonder afval. Hebben die mensen zo veel energie of zo veel tijd? Vervallen zij nooit eens in een slechte gewoonte?
Ik vind het verdorie moeilijk om te blijven volhouden, om te blijven vechten tegen de afvalberg die alsmaar groter wordt.
Het zou zo makkelijk kunnen zijn als alles gewoon in bulk verkocht werd.

Morgen is het nieuwe jaar er en mijn voornemens staan vast. Blijven vechten voor een beter milieu. Proberen iedereen in het gezin te overtuigen want ook dat is me nog steeds niet gelukt.
Wat minder vlees, wat meer gezonde dingen.
En hopelijk kan ik mensen blijven inspireren om mee te doen want daar doe ik het uiteindelijk voor.
Ik zal mijn tips blijven delen en ben dankbaar voor tips die ik krijg.

Een prettig eindejaar toegewenst en een groen 2015!

Kerstcadeautjes

Het gaat snel, veel te snel. Kerst is weer in aantocht en daar horen cadeautjes bij.
Ik ben, eerlijk gezegd, niet zo te vinden voor cadeautjes. Ik erger me dan ook blauw aan al die kleine frul die op school gegeven wordt.
In de klas worden kleine feestjes georganiseerd waar een cadeautje van drie of vijf euro bij hoort. In de jeugdbeweging al hetzelfde liedje.

Mijn kinderen komen met de grootste brol terug naar huis en ik zucht dan. Meestal is deze frul ook al na vijf minuten kapot en belandt dus in mijn vuilbak. Spijtige zaak. Van mij mogen ze stoppen met die onzin. En de eerste die beweert dat kinderen blij worden van dit soort geeffeestjes mag naast mijn vuilbak komen staan als er weer een speeltje het begeven heeft.

Maar ik doe dus wel mee want eigenlijk kan ik niet echt anders. Ik was al blij dat er tenminste een juf het cadeauproject genegeerd had.
De cadeautjes die met onze kinderen mee naar school gingen werden zorgvuldig uitgekozen. Niet te milieubelastend en niet al te breekbaar. Bruikbaar en kindvriendelijk.
Dit alles in gerecycleerd inpakmateriaal van de voorbije jaren. Eigenlijk spijtig dat mijn kinderen hun eigen cadeautje niet terug mee naar huis mogen nemen.

Voor de juffen had ik het mezelf gemakkelijk gemaakt. Geen honderdduizendste mok voor de allerliefste juf. Nee, dit keer iets eetbaars.
Koekjes bakken doe ik graag. Mooi blikken, herbruikbaar doosje om het in te steken en klaar.

Van dit alles belandt niets in de vuilbak. Het is eetbaar of herbruikbaar. En zelfs als ze het niet zouden lusten is dat nog geen ramp want de inhoud is 100 procent biologisch afbreekbaar.

Een groene kerst gewenst!

Fruitsnoepjes

Vandaag was het tijd om verpakkingsloze snoepjes te maken. Gezond en goed voor het milieu, twee vliegen in een klap.

Wat heb je nodig?
- een kop gedroogd fruit (in mijn geval pruimen en abrikozen)
- een kop noten (gemengd)
- een kop dadels (mogen ook vijgen zijn)

Buiten de pruimen en de abrikozen kocht ik alles bij Robuust, de verpakkingsloze winkel

Doe alles in een keukenrobot en mix fijn tot het geheel een bol vormt

Schik de pasta in een schotel en druk stevig aan. Je kan de snoepjes zo dik maken als je wilt.
Plaats de schotel dan in de koelkast zodat alles kan opstijven.

Na ongeveer een uurtje kan je blokjes snijden van de pasta. De snoepjes bewaar je best in de koelkast. Zo blijven ze hun vaste vorm behouden.

Smakelijk! (Ook heel lekker bij een kaasschotel)

Waterfactuur

Het gezicht van de poetsvrouw sprak boekdelen toen ik haar uitlegde waarom we steeds het water in de badkuip laten staan. Ze vroeg zich dat al een tijdje af en had niet gerekend op een weloverwogen antwoord.

Het is simpel. Al geruime tijd klaagt er iemand in huis (ik noem geen namen) over een te hoge waterfactuur. Nu de elektriciteitsrekening bijna nul is, valt het op dat veel van ons geld naar de waterfactuur gaat.
Het was dus tijd voor actie.

Tegelijk met mijn milieu-vriendelijk huisproject pakten we dit aan. Bij het douchen gebruiken we het dopje om te voorkomen dat het water weg spoelt. De badkuip vult zich dan met het water dat we gebruiken om ons te wassen.
Na het wassen hergebruiken we dit water dan weer om het toilet in de badkamer door te spoelen.

We beperken het tot het toilet in de badkamer. Het moet nog praktisch blijven en ik vrees dat als ik mijn vijfjarige kleuter met emmers laat sleuren, dit geen goed resultaat zal opleveren.

Als we dat even uitrekenen komen we toch al snel op een besparing van 100 liter drinkwater per dag.
We gaan er vanuit dat we ongeveer 10 keer per dag doorspoelen met een emmer van 10 liter.
Dat is 36500 liter op een jaar!!!!

Ik zoek nu nog een oplossing voor het toilet dat beneden staat. Alle tips zijn welkom!