Stoelcyclage

Een dik jaar geleden had ik de droom om een caravan helemaal op te pimpen in retro stijl. De caravan is er gekomen en toen kwamen ook de retro accessoires die ik er in zou gaan gebruiken.
Helaas is het pimpen er nooit van gekomen en werd de caravan verkocht omdat hij (volgens de echtgenoot) ferm in de weg stond.

Daar zat ik dan met mijn retro spullen.

Ik besloot om de kampeerstoelen toch eens te gebruiken en nam er eentje mee naar een openlucht cinema. De vriendin had me uitgenodigd en het zou gezellig worden.

En het werd gezellig ondanks het feit dat ik door mijn stoel heen zakte, nog voor de film begon. Gelukkig was er een lieve ziel die een extra stoel meegenomen had en mocht ik die even lenen voor een uurtje of twee. Ik had daar anders mooi gezeten. Of net niet gezeten.

Maar wat doe je met een kapotte stoel? Ik kon hem toch niet gewoon weg gooien? Dat is zo in tegenstrijd met mijn idee van milieuvriendelijk leven. Dus werd hij uit elkaar gehaald en de stof werd gewassen.

Het frame had ik op freecycle geplaatst en de dag nadien werd hij al door iemand opgepikt. God mag weten wat ze er mee ging doen maar ik was al blij dat ik er vanaf was.

De stof heb ik hergebruikt en is nu een mooie wetbag die ik overal mee naartoe sleur.
Ben er ook heel erg blij mee en hij doet me altijd denken aan de gezellige filmavond.

Oorbel

Nog zo'n voordeel van verpakkingsvrij kopen is dat je weet waar het vandaan komt en je niet plots een oorbel tegen komt tussen je geraspte kaas. Jakkes

Appelspijs

Ik reed, zoals ik als moeder wel vaker doe, door de buurt om er voor te zorgen dat mijn gezin niets te kort komt. Tot ik plots op de rem ging staan. Er stond namelijk een tafel langs de weg met daarop een paar dozen appelen en een bord: "Gratis appelen voor appelmoes"
Geen idee of het nu het woord 'gratis' of het woord 'appelen' was dat me deed stoppen maar ik nam, na een babbeltje te hebben gedaan met de gulle gever, een doos mee naar huis.

Het ruikt hier ondertussen heerlijk naar warme appel. Morgen doen we een tweede ronde.

Witte was

Na een dik jaar is mijn waspoeder voor witte was eindelijk op. Ik heb uitgekeken naar dit moment. Het poeder dat ik had was goed en ik was er tevreden over. Maar ik hou van orde en daarom had ik graag mijn eigen wasmiddel voor witte was gemaakt zodat ik enkel 2 flessen wasmiddel over zou houden en het washok er weer net ietsje ordelijker uit zou zien.

Volgens de ingrediënten van het boek 'Leven zonder afval', dat ik mezelf onlangs aanschafte, maakte ik mijn eerste wasmiddel voor witte was.

Het enige verschil met wasmiddel voor bonte was is dat er nu soda aan toegevoegd werd.

Wat heb ik gebruikt?
- 100 gram zeep (Marseille zeep)
- 100 gram soda
- 5 liter water.

Hoe het te maken? Kijk eens op mijn bericht over wasmiddel.
(Als iemand me kan vertellen hoe ik die link hier kan plaatsen dan zou dat fijn zijn ;-))


En nu hopen op een even goed wasresultaat.

Keukendoekjes

Of er iemand aanwezig was die doekjes kon naaien. Zo klonk het laatst op de facebookpagina die ik wel eens bezoek. De Nederlandse vrouw die deze vraag stelde wou graag keukendoekjes gaan gebruiken in de plaats van keukenrol. Ze wil minder afval produceren en zocht dus naar een goed alternatief voor de papieren keukenrol. Maar aangezien ze zelf niet in staat is om ze te maken zocht ze iemand om haar te helpen.
Tsja, en zijnde wie ik ben, bood ik natuurlijk meteen mijn diensten aan. Want naaien is de laatste tijd toch echt mijn hobby nummer 1 en als ik dan nog eens iemand kan helpen ben ik helemaal niet meer te houden.

Eerst wou ik het voor mezelf eens uitproberen want naaien voor iemand anders is toch wel iets anders dan naaien voor jezelf.
Ik maakte dus een prototype en dat zag er zo uit:

Blij met mijn eigen doekjes begon ik aan de 12 bestelde doekjes.
De doekjes werden geknipt op 27x27cm en bestaan uit een laag katoen en een laag badstof.

Al snel had ik een hele stapel klaar

Alle lapjes werden rondom rond gestikt met een keergat om het geheel te kunnen keren

En aangezien naaien voor een ander toch weer iets speciaals is, kwam er ook een label aan te pas

Doekje 1 klaar. Nog 11 te gaan ;-)

Drukknoopjes er op en alles op een rolletje. Klaar voor aflevering.

Vlierplezier

Onze jaarlijkse vlierbessenpluk zit er weer op.

Vorig jaar plukte ik nog bessen in de buurt waar we wonen. Een beetje hier en een beetje daar om een zielig beetje siroop te maken. Ik geloof dat ik toen 7 flesjes kon vullen.
Het maken van de siroop vergt veel werk en dus besloten we om de dag nadien met het gezin te gaan wandelen op een plek uit ons wandelboek. Hingen daar toch geen ontelbare vlierbessen te pronken zeker? Ik werd er op slag vrolijk en misselijk tegelijk van. De zin om nog eens zo veel werk te verzetten was me nu wel vergaan. Dus besloten we om dit jaar terug naar daar te gaan, gewapend met emmers en scharen.

En de kinders hielpen mee. De ene met al wat meer enthousiasme dan de andere maar ieder op zijn manier.

De meeste bessen ontdeden we ter plekke al van hun scherm. (Wat achteraf gezien niet nodig bleek, maar dat weten we dan weer voor volgend jaar)

Thuis werden de bessen gekookt en gezeefd en een nachtje lang uitgedrupt.
Flesjes werden uitgehaald en gesteriliseerd.

Het sap werd nog eens goed opgekookt met de nodige hoeveelheid suikerkristallen en de flesjes werden zorgvuldig gevuld.
Dit jaar zijn het 24 kleintjes en 1 grote. Ik denk dat we de winter wel door komen.

Appelen

Gisteren, vrijdag,  kwam de echtgenoot naar huis met een grote zak appelen. Hij had ze gered uit de vuilnisbak op het werk. Eind van de week, dus werden deze gewoon weggekieperd.

Hier en daar zat een vlekje en een plekje maar ze waren nog goed genoeg.

Deze morgen heb ik me dan een half uurtje bezig gehouden met het maken van een lekker sapje.

Dat gooi je toch niet weg?!
Merci dus aan de echtgenoot. Goed gedaan schat!
Scholl!!!