Muesli

Ik erger me blauw aan een nieuwe reclame die ik vaak voorbij zie komen. Biologische muesli verpakt in ontbijtporties. Man man, waar zijn we mee bezig?

Dat biologische vind ik nog wel ok maar waarom al die verpakking? Ik durf er zelfs voor wedden dat het potje nog niet tot de helft gevuld is zodat je er nog melk of yoghurt aan kan toevoegen. Ik vind trouwens alle muesli die verpakt is onzin. Het is zo gemakkelijk zelf te maken dat zelfs het kleinste kind zijn favoriete variant samen kan stellen.

Voor een heerlijke muesli/cruesli heb je volgende dingen nodig:

- kokosolie
- haver
- noten
- zaden
- eventueel gedroogd fruit
- honing of een andere zoetstof
- verder alles wat je zelf lekker vindt

Je mengt alles door elkaar en giet er de opgewarmde kokosolie en honing overheen. Alles nog eens goed mengen en dan 10 minuutjes in de oven op 170 graden. Mmmmmm

Behalve de kokosolie kan je makkelijk alles onverpakt vinden op de markt of in een winkel die in bulk verkoopt. Gewoon je eigen potje of zakje mee en klaar.

Smakelijk! Wij gaan dit winnen van de grote vervuilers!

Jurk

Af en toe ruimen we hier drastisch het huis op. Niet alles in een keer maar kamer per kamer of stuk per stuk. Dit keer was de dressing aan de beurt. Zalig om ruimte in je hoofd te creëren en overbodige spullen weg te doen.

Ik heb zo al een paar jaar een aantal rolkraag T-shirts in mijn kast liggen waar ik steeds van denk dat ik die nog wel eens aan zal doen. Maar ik draag niet graag rolkragen en ik vind het bovendien ook nog eens lelijk. Dus waarom bijhouden?

De doos voor de kringwinkel was al aardig vol en ik besloot de T-shirts er bij te steken. Tot ik me bedacht. Zou ik daar niks meer mee kunnen maken? Naaien is de laatste tijd toch een echte hobby geworden en een beetje extra stof is altijd welkom.

Ik had nog een patroon liggen van een jurkje voor de kleine meid. Ze draagt dat ontzettend graag en een paar jurken extra kan nooit kwaad. Ik denk maar aan vakantie etc.

Eerst gingen de mouwen en de rolkraag er af

Dan werd het patroon gepast en geknipt

Ik merkte natuurlijk dat ik weer iets te snel was geweest aangezien ik aan de voorkant een stukje te veel wegknipte maar geen paniek. Komt goed...

Zijkanten stikte ik terug aan elkaar en de hals en mouwen naaide ik om

Dan bleek het geheel toch meer op een zak te lijken dan op een kleedje en moest ik op zoek naar iets extra

Zoals bvb een overschotje van een ander stofje om het geheel mee af te werken.

Misschien naai ik er nog een buidelzakje aan straks in dezelfde stof als de mouwen. Maar het jurkje moest vandaag natuurlijk al aan dus zal dat iets voor later worden.

Excuses ook voor de scheve foto's. De nieuwe instellingen van de computer heb ik nog niet helemaal onder de knie.

Blouse

Kledij kopen is iets waar ik nog niet erg milieuvriendelijk in ben. Ik koop vaak tweedehands maar als ik iets zie dat ik leuk vind zal ik het niet laten om het te kopen als het budget het toe laat.

Biokleding is mooi meegenomen en er bestaan ook speciale websites en winkels waar je biokledij kan kopen. Soms staat er op een etiket van een van mijn kledingstukken wel eens dat het van biokatoen gemaakt is maar dat is bij mij dan eerder toevallig dan bewust.

Het probleem is ook dat ik vaak mijn 'goesting' niet vind. Ik heb iets in mijn hoofd maar kan het nergens vinden. Tijd dus om te beginnen experimenteren met de naaimachine.

Op de rommelmarkt vond ik een leuk stofje. Geen idee waaruit het gemaakt is. Het rekt dus katoen zal het wel niet zijn. Maar het is tweedehands en recycleren is toch ook al iets, niewaar?

Het zou eigenlijk een kleedje worden met een beetje frons zodanig dat ik mijn klein buikje wat kan wegmoffelen. Maar dat kleedje bleek moeilijker dan verwacht en met wat suggesties van anderen bleef het bij een 'Birdy blouse'.

Patroon komt van http://mamasaartje.blogspot.be/2014/05/de-birdy-bloesblouse-tutorial.html

En hier is hij dan:

Droogshampoo

Ik zat gisteren met een dilemma. Nee, geen levensbedreigende dingen. Laat het ons houden bij een 'lastig voorval'.

Mijn haar was vettig en eigenlijk was het tijd om het te wassen. Maar ja, ik zou wel de volgende dag met de kinderen gaan zwemmen en dan zou het wassen voor niks geweest zijn. En mijn haar twee keer na elkaar wassen? Ik denk het niet!

Ik heb al wel vaker gehoord over droogshampoo en hoe gemakkelijk dat is. Maar ik stond er sceptisch tegenover. Het wordt verkocht in spuitbussen en die zijn ten eerste al erg milieu onvriendelijk en ten tweede zijn die dingen best duur voor wat ze zijn. En wat als het goedje me niet aan staat? Kieper ik het dan gewoon allemaal de vuilbak in? Of zadel ik er een vriendin mee op?

Een ex-mede-studente van me is gestopt met haren wassen. Ook dat leek me niet zo'n fris idee. Ik weet wel dat haar wassen niet echt noodzakelijk is. Bij mijn twee oudste kinderen doe ik het ook niet en hun haar ziet er netjes uit. Maar voor mezelf??? Hm, ik weet het niet.

Dus ging ik het internet op en neer en kwam er achter dat gewoon wat maïzena de truc doet. Onder het motto: 'Kap eens wat bakingrediënten op je hoofd', ging ik aan de slag.

Gelukkig ben ik redelijk blond waardoor het witte poeder niet meteen opvalt. En ja hoor! De vette haren werden terug mooi en vetvrij.
Misschien niet meteen iets voor elke dag maar voor deze kleine noodsituatie best een handige tip.

Vlees

Veertig dagen zonder vlees. Een mooi initiatief. Veel mensen schreven zich in. Ik ook.

Ik wou mezelf toch eens testen. Want ik zeg wel altijd dat ik mijn vleesje nodig heb. Maar is dat ook zo? Kan ik zonder? Wat ga ik dan eten? Gewoon doen was de boodschap en dus begon ik vol goede moed.

Eerste uitdaging was uit eten gaan met de kinderen. Het werd een camembert en tomaat op toast. Beetje smakeloos maar wel veggie.
Voor de rest at ik eigenlijk veel kaas. Croque met enkel kaas, broodje gezond, broodje smos met kaas, krentenbollen met kaas, broodje crazy goat zonder spek.
Maar dan begon ik met tonijn en ik vind tonijn niet echt een goed alternatief voor vlees. Tonijn is misschien nog wel slechter.  Dus bleef het verder bij ei, groenten en kaas.

Ik begon mezelf slap te voelen. Hoofdpijn, misselijk. O ja, en ook slecht gezind. De kinderen waren niet blij met hun veggie mama. Na anderhalve week hield ik het dan ook voor bekeken.

We eten nu wel minder vaak vlees. En ik betrap mezelf er op dat er echt wel dagen zonder vlees zijn maar helemaal veggie? Nee, niks voor mij. Ik heb het geprobeerd, het staat vast. Misschien niet helemaal wetenschappelijk bewezen maar ik ben een vleeseter. PUNT.

Fruitprobleem

Dat klimatariër zijn niet gemakkelijk zou worden had ik wel geweten maar dat het ZO moeilijk is slaat toch een beetje tegen.

Neem nu fruit. De kinderen zijn verplicht elke dag fruit of groenten mee naar school te nemen. En wat afwisseling is geen luxe, toch? Wel, ik ging deze week met de kindjes naar de supermarkt (sowieso geen goed idee, I know) en liet hen wat lekker fruit uit zoeken.

KIWI: nee, dat komt van ver weg
MELOEN: komt ook van ver weg
APPEL: niet het seizoen of komt van ver weg
PEER: niet het seizoen, of wel? Euh.......
BANAAN: ook van ver weg maar kunnen we niet weigeren aangezien papa zijn geld daarmee verdient ;-)
MANGO, BESJES, APPELSIEN, MANDARIJN, DRUIVEN, AARDBEI, STERFRUIT, ....

OK, ik geef het op.

Groenten zijn ook weer zo'n tegenvaller. Je geeft je kind toch geen kolen mee naar school? Ja een enkele keer willen ze wel een roosje bloemkool proberen of een wortel meenemen. Maar dan zijn er kerstomaten, paprika, komkommer. Allemaal klimatarisch niet OK.

Moraal van het verhaal: Ik ben gechareld. Mijn kinderen vinden mij de aller-aller-vreselijkste moeder op aarde. Waarom wonen wij niet gewoon in Ecuador?

Klimatariër

De klimatariër. Het lijkt een nieuw begrip.
Na de vegetariër, de persoon die geen vlees eet en de veganist, hij of zij die geen dierlijke producten eet is er nu ook de klimatariër. Ik dus.

Idee is om klimaat vriendelijk te leven. Weinig vlees en vis, biologisch, lokale producten en met weinig tot geen afval.

Maar omdat ik ook wel eens wou zien of ik echt zonder vlees zou kunnen vond ik het een goed idee om eens 40 dagen zonder vlees mee te doen. Ik ben een echte vleeseter. Achterkleindochter van een echte beenhouwer en getrouwd met een echte Duitser wordt er hier thuis heel wat vlees geconsumeerd.

Wat ik in al mijn goede voornemens wel vergeten was, is dat ik ook jarig ben in de vasten periode en ik dus ook op mijn verjaardag geen vlees zou mogen eten. En ik wou zo graag gourmet.
Maar ik vind raclette kaas ook heel lekker en die vegan worstjes uit de supermarkt zagen er nog wel goed te doen uit.

Resultaat was een gezellig eten met heerlijke raclette kaas en afschuwelijke worstjes. Gelukkig doet de rest van de familie niet mee en hebben zij dus wel lekker gegeten. Ik kan er maar niet aan wennen maar zet toch door!

Zondag is geen vastendag. Laten we daar al naar uit kijken.